{"id":1606,"date":"2019-04-02T10:46:17","date_gmt":"2019-04-02T09:46:17","guid":{"rendered":"http:\/\/sailingsunrise.nl\/?page_id=1606"},"modified":"2019-04-02T10:46:17","modified_gmt":"2019-04-02T09:46:17","slug":"80-van-auckland-naar-licata","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/sailingsunrise.nl\/?page_id=1606","title":{"rendered":"80. Van Auckland naar Licata"},"content":{"rendered":"\n<p>Vertrekdag!\nHet is 19 maart en na 4,5 maand in Nieuw Zeeland, is het tijd om te gaan. We\nvliegen om 15:15 uur, maar zijn al rond 10:30 uur op pad. We moeten immers nog\nnaar het vliegveld rijden met een goede kans op wat file. Daarna moeten we Desi\nnog inleveren bij Lucky Cars en we weten dat hier best wat tijd mee gemoeid kan\ngaan. Dan wachten op het transfer-busje van Lucky dat ons naar het vliegveld\nzal brengen. En tot slot willen we op tijd op het vliegveld zijn omdat er\nmisschien wat extra veiligheidscontroles zullen zijn naar aanleiding van de\nschietpartij in Christchurch enige dagen geleden.<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" width=\"1024\" height=\"768\" src=\"https:\/\/sailingsunrise.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/04\/20190318-Greenstones-1024x768.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-1608\" srcset=\"https:\/\/sailingsunrise.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/04\/20190318-Greenstones-1024x768.jpg 1024w, https:\/\/sailingsunrise.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/04\/20190318-Greenstones-300x225.jpg 300w, https:\/\/sailingsunrise.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/04\/20190318-Greenstones-900x675.jpg 900w, https:\/\/sailingsunrise.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/04\/20190318-Greenstones-1280x960.jpg 1280w\" sizes=\"(max-width: 1024px) 100vw, 1024px\" \/><figcaption>Greenstones<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n<p>Dus\n10:30 uur gaan we op pad. Het is inderdaad wat druk op de weg, maar toch zijn\nwe net na 11:00 uur, met volle tank, bij Lucky CarRentals. Daar blijkt ineens\neen aparte inleverbalie gecre\u00eberd te zijn: meteen aan de beurt! We hadden\neigenlijk afgesproken om niet de complete lijst met mankementen aan Desi op te\ngaan noemen, maar ja, als ze dan zelf vragen of er nog iets aan de auto is\u2026.\nEric is dus even in gesprek met de jongen van Lucky. Uiteindelijk krijgen we\ndan nog een dag huurgeld terug. Het is geen enorm bedrag, maar het gaat om het\nprincipe. Dan is het even wachten op het busje, maar na 15 minuten zijn we al\nop weg. Al met al valt het allemaal niet tegen. Drie uur voor vertrek zijn we\ndus al op het vliegveld. We lopen naar de incheckbalie om onze bagage af te\ngeven. Alles is al in kannen en kruiken als ik zie dat je geen batterijen mee\nmag nemen in je bagage. Shit, die hebben we wel. Dus tassen weer open, zoeken\nwaar die krengen zitten en alles weer dicht maken. Balen zeg, maar nu kunnen we\nweer inchecken. Vraagt die mevrouw of we een powerbank in de tas hebben: poep,\nhebben we ook! Weer alles openmaken en powerbank zoeken, alles weer\ndichtmaken\u2026. Dan zijn we eindelijk door. <\/p>\n\n\n\n<p>Op\nnaar de veiligheidscheck. Dat gaat redelijk soepel, alleen mijn paspoort laat\nzich niet elektronisch lezen. Dat is echter via een kleine omweg langs een\nreal-live-persoon opgelost. Gelukkig! Moe van al het in- en uitpakken, zakken\nwe in de stoeltjes van een hamburgerrestaurant voor onze lunch. Daarna is het\nal snel tijd om te gaan boarden en op tijd zijn we op weg. Deze keer vliegen we\nmet Singapore Airlines. Eerst van Auckland naar Singapore en na een tussenstop\nvan 4 uur weer door naar Amsterdam. Het eerste deel gaat een uur of 10 duren en\nhet tweede deel 14 uur. Niet teveel aan denken, gewoon gaan zitten. Maar het\npersoneel van Singapore Airlines maakt er wel een feestje van! Onze billen\nhebben zich net genesteld in onze stoelen van het grootste passagiersvliegtuig\nter wereld (Airbus380) en we krijgen al warme handdoekjes om even op te\nfrissen. Dan volgen tasjes met sokken en tandenborstels om het jezelf helemaal\ncomfortabel te maken. De menu\u2019s worden overhandigd en zo kunnen we vast zien\nwat de pot schaft deze vlucht. Eric valt met zijn neus in de boter, want er\nstaat een viscurry op de kaart. Gedurende de hele vlucht komt het personeel\nlangs met drinken (sap, prik, wijn, bier, sterke drank, cocktails), alles\ninclusief! We beginnen te denken dat we per ongeluk in businessklas beland\nzijn. Natuurlijk hebben we weer ons eigen schermpje met entertainment en we\nkiezen allebei voor de film Bohemian Rhapsody, waarvan we erg onder de indruk\nzijn. Ons plan is om deze vlucht niet te slapen en dan de volgende vlucht\nzoveel mogelijk slaap te pakken. We komen immers om 7:00 uur plaatselijke tijd\nweer in Amsterdam aan en dat is vroeg in de ochtend. Deze vlucht vermaken we\nons prima met onze schermpjes. <\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" width=\"1024\" height=\"768\" src=\"https:\/\/sailingsunrise.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/04\/20190319-Airbus3-1024x768.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-1609\" srcset=\"https:\/\/sailingsunrise.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/04\/20190319-Airbus3-1024x768.jpg 1024w, https:\/\/sailingsunrise.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/04\/20190319-Airbus3-300x225.jpg 300w, https:\/\/sailingsunrise.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/04\/20190319-Airbus3-900x675.jpg 900w, https:\/\/sailingsunrise.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/04\/20190319-Airbus3-1280x960.jpg 1280w\" sizes=\"(max-width: 1024px) 100vw, 1024px\" \/><figcaption>Grootste passagiersvliegtuig ter wereld<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n<p>Singapore\nAirport is groot, heel erg groot! We moeten naar een andere terminal en zijn\nbest even onderweg. Maar alles is erg goed aangegeven en overal zijn medewerkers\nvan het vliegveld die je eventueel de weg kunt vragen. Wij besluiten eerst naar\nonze gate te wandelen en van daar uit het vliegveld verder te verkennen. Het is\nwel erg lekker om even te lopen na die 10 uur lange zit. Als we dan tegen\nmiddernacht (plaatselijke tijd) weer instappen voor deel 2 van onze reis, zijn\nwe goed moe en slapen we wel wat. Helaas niet zo goed als op de heenweg.\nBovendien hebben we 2 plaatsen geboekt, naast het raam en in het midden. Dat\nbetekent dat er een mevrouw naast me zit en die slaapt wel. Als je dus even\nnaar het toilet moet, moet je iemand daarvoor wakker maken. Heel vervelend,\nleerpuntje voor ons! We zijn heel erg blij als we uiteindelijk landen en onze\nbeentje weer kunnen strekken. <\/p>\n\n\n\n<p>Eerste\nstop is de Appie: croissant, notenbroodje, appelflap\u2026.. we gaan even los, wat\nhebben we dit gemist! Nog voor we in de trein zitten naar Eindhoven is al een\ngroot gedeelte op. En dat is niet heel erg, want we hebben allebei, naast onze\nwandelrugzak voor met spullen, een tas van 30 kg te dragen. Op Schiphol heb je\nnog van die fijne bagagewagentjes, maar die mogen niet mee naar de beneden,\nnaar het spoor. Wij lopen geen meter verder dan nodig en willen eigenlijk ook\nde trein pakken waarbij we niet hoeven overstappen. Maar dan horen we van een\nstilstaande trein bij Amsterdam\u2026 we hebben geen tijd om internet te raadplegen\nwant er stopt net een trein op het perron die naar Utrecht Centraal gaat. We\nnemen geen risico en springen daar in. Eric zoekt dan even uit, hoe nu verder.\nBlijkt dat we gelukkig een aansluitende trein kunnen pakken in Utrecht (naar\nEindhoven) op het perron tegenover het perron waar we aankomen. Gelukkig!<\/p>\n\n\n\n<p>Alles\ngaat heel soepel, maar dan komt de uitdaging: we hebben 8 minuten om de bus\nnaar Valkenswaard te pakken. Normaal geen probleem, maar met die dikke tas\u2026. De\ntrein stopt en wij staan vooraan klaar. Ik kan de tas op mijn rug dragen, maar\nEric moet hem echt dragen. Daarmee valt hij bijna voorover de trein uit en ik\nhel gevaarlijk naar achteren. Dan proberen we zo vlug mogelijk vooruit te\nkomen. Op het perron raak ik Eric al kwijt, maar ik heb maar 1 doel voor ogen:\ndie bus! Ik moet de trapleuning goed vasthouden en waggel zo snel mogelijk naar\ndie bus. Dan kijk ik nog eens om me heen, maar zie Eric niet. Maakt niet uit: naar\ndie bus. Klaar met reizen voor vandaag! Als ik net bij de bus ben, loer ik naar\nbinnen om te kijken waar hij zit, hoor ik ineens mijn naam achter me. Was ik\nEric dus blijkbaar ergens gewoon voorbij gewiebeld. De mensen in de bus vinden\nonze bewegingen prachtig en moeten flink lachen als we binnen komen. Deert\nniets: wij zijn binnen. Ik bel mama en zij zal ons komen ophalen bij de\nbushalte. Top Service natuurlijk. Als we de bus zijn uitgestapt met al ons\nspul, moeten we wel nog even wachten. In de 5 minuten die het wachten duurt,\nvragen wel 3 vriendelijke buschauffeurs of we naar Center Parcs moeten. Nou,\nliever niet, we willen gewoon graag effe rustig zitten met een kopje thee.\nGelukkig passen al onze spullen in de bolide van mama en krijgen we bij haar thuis\nmeteen een uitstekend kopje thee. <\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" width=\"768\" height=\"1024\" src=\"https:\/\/sailingsunrise.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/04\/20190318-Auckland-City5-e1554198185662-768x1024.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-1607\" srcset=\"https:\/\/sailingsunrise.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/04\/20190318-Auckland-City5-e1554198185662-768x1024.jpg 768w, https:\/\/sailingsunrise.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/04\/20190318-Auckland-City5-e1554198185662-225x300.jpg 225w, https:\/\/sailingsunrise.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/04\/20190318-Auckland-City5-e1554198185662-900x1200.jpg 900w, https:\/\/sailingsunrise.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/04\/20190318-Auckland-City5-e1554198185662-1280x1707.jpg 1280w\" sizes=\"(max-width: 768px) 100vw, 768px\" \/><figcaption>Auckland<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n<p>We\nmogen de komende dagen weer bij mijn zus en haar vriendin logeren. Omdat we\nmaar van woensdag tot zondag in Nederland zijn, hebben we een druk programma.\nWe moeten frietjes eten, gezellig bijkletsen met de (schoon)familie en\nvrienden, hapje eten met onze gastvrouwen en de nieuwe boot van zeilvrienden\n(die nu motorbootmensen zijn geworden) bewonderen. We pakken weer een doos in\nmet spullen voor de boot. Die sturen we vast op met PostNL. Kortom, drukke maar\nheel fijne dagen. We moeten hierbij wel wat vechten tegen onze jetlag. Op de\nheenreis hadden we hier helemaal geen last van gehad, maar deze dagen vallen\nrond 21:00 uur al de luikjes dicht. Ach ja, dat is niet te gek.<\/p>\n\n\n\n<p>Zondag\n24 maart komt dan al heel vlug. Tijd om weer naar ons drijvende huisje te gaan.\nRenske, Severine en Bella (nichtje van 3,5 jaar oud) zetten ons af op vliegveld\nEindhoven. Dit keer gaat het allemaal wat soepeler en we zijn ruim op tijd. Alleen\nEric\u2019s rugzak wordt wel 3x door de bagagescanner gehaald, maar dan uiteindelijk\ngoedgekeurd. Dat is fijn, want zonder Eric naar de Sunrise is toch niet\nhetzelfde. <\/p>\n\n\n\n<p>Ik\nben niet helemaal lekker, maar met een aspirine en een kopje thee van Ryan Air,\nzijn we snel in Catania. Een vliegtijd van 2,5 uur is nu natuurlijk helemaal\nniets meer voor ons. Deze keer hebben we besloten om geen huurauto te nemen, we\npakken de bus. Dit betekent wel 1,5 uur wachten, maar dan gaan we ook\nrechtstreeks in 2 uur op Licata af. Onze oude buurman, visser en bootoppasser\nPiero stuurt ons een berichtje: hij komt ons ophalen van het busstation. Dat is\nhelemaal niet nodig, maar hij staat erop. Wie zijn wij om dan tegen te\nstribbelen? Heel on-Siciliaans (maar dat wisten we al van hem) staat hij al te\nwachten als de bus aankomt. Hij rijdt ons naar de haven en gaat dan meteen\npizza halen. Ook helemaal niet nodig, maar hij begrijpt ons niet als we\nuitleggen dat we best zelf even kunnen lopen. Of wil hij het niet begrijpen\u2026.?\nIn ieder geval levert hij de pizza\u2019s met verschillende drankjes af als wij de\nboot open hebben gemaakt en de koffertjes net binnen hebben gezet. Hij wil niet\nblijven, wij moeten ons maar eerst eens rustig installeren. Wat een superfijn,\nSiciliaans ontvangst! <\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" width=\"1024\" height=\"768\" src=\"https:\/\/sailingsunrise.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/04\/20190110-Rocky-Mountain-Summit-Track12-1024x768.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-1610\" srcset=\"https:\/\/sailingsunrise.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/04\/20190110-Rocky-Mountain-Summit-Track12-1024x768.jpg 1024w, https:\/\/sailingsunrise.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/04\/20190110-Rocky-Mountain-Summit-Track12-300x225.jpg 300w, https:\/\/sailingsunrise.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/04\/20190110-Rocky-Mountain-Summit-Track12-900x675.jpg 900w, https:\/\/sailingsunrise.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/04\/20190110-Rocky-Mountain-Summit-Track12-1280x960.jpg 1280w\" sizes=\"(max-width: 1024px) 100vw, 1024px\" \/><figcaption>Foto van januari (omdat foto&#8217;s van mensen met griep niet zo leuk zijn om naar te kijken): Rocky Mountain Summit Track<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n<p>De\nvolgende dag voel ik me nog een tandje beroerder en ook Eric is niet helemaal\nlekker. Blijkt dat we een griepvirus hebben opgelopen in het vliegtuig. Bah: ik\nhaat ook altijd die airco\u2019s. De daaropvolgende week voelen we ons allebei\nberoerd: koorts, keelpijn, hoofdpijn, verkouden\u2026.. wat een gedoe. Degene die\nzich rond 10:30 uur het minst beroerd voelt, loopt even naar de supermarkt voor\nwat eten voor die dag. Gelukkig is dat maar 10 minuten wandelen, maar het voelt\nwel eens als een marathon. Zo zien we de eerste week dus vooral de binnenkant\nvan de Sunrise die weer supergoed de winter is doorgekomen. <\/p>\n\n\n\n<p>Het\nis nu dinsdag en het gaat met de dag een beetje beter in de ziekenboeg. We zijn\nbegonnen met wat kleine klusjes, die je vooral zittend kunt uitvoeren. Maar nu\nbeginnen we ons toch klaar te voelen voor het wassen van de Sunrise. Dit heeft\nonze boot toch zeker wel verdient! &nbsp;\n\n\n\n\n\nr<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Vertrekdag! Het is 19 maart en na 4,5 maand in Nieuw Zeeland, is het tijd om te gaan. We vliegen om 15:15 uur, maar zijn al rond 10:30 uur op pad. We moeten immers nog naar het vliegveld rijden met een goede kans op wat file. Daarna moeten we Desi nog inleveren bij Lucky Cars [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":[],"post_mailing_queue_ids":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/sailingsunrise.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1606"}],"collection":[{"href":"https:\/\/sailingsunrise.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/sailingsunrise.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/sailingsunrise.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/sailingsunrise.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1606"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/sailingsunrise.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1606\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1611,"href":"https:\/\/sailingsunrise.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1606\/revisions\/1611"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/sailingsunrise.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1606"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}